Ο Θεός να το κάνει δηλαδή πεζοδρόμιο. Τσουρούτικο, τσιγκούνικο, στενό, να περνάει απαρατήρητο, να κάνει χώρο στο βασιλιά Γιωταχή.
Μετά κάποιος είπε πως πρέπει να δημιουργηθούν ειδικές εσοχές για τους κάδους σκουπιδιών. Έγιναν!
Μετά (ή πριν – δεν έχει σημασία η σειρά), κάποιος πήρε την πρωτοβουλία να κάνει παρτέρια πρασίνου στη μέση των πεζοδρομίων!
Το πράσινο που λείπει απο την πόλη, εκεί ακριβώς θα φυτετεί: Στο πεζοδρόμιο.
Μπήκαν κι αυτά! Μαζί μπήκε και η στάση του λεωφορείου. Ακριβώς στη μέση.
Μετά κάποιος είπε πως πρέπει να μπουν τα σήματα για την οδική κυκλοφορία. Άλλωστε πάνατα στο πεζοδρόμο φυτεύονται και ειδικά στη μέση, ΑΚΡΙΒΩΣ!
Μπήκαν κι αυτές!
Πιό πάνω, κουτιά της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, διαφημιστικές πινακίδες, του Κουτρούλη ο γάμος. Το πεζοδρόμιο δεν είναι ο χώρος των πεζών αλλά το περιθώριο του αυτοκινητόδρομου.Τώρα αν κάποιος συμπολίτης μας με αναπηρικό αμαξίδιο παραπονεθεί οτι δεν μπορεί να κυκλοφορήσει στην πόλη του, στη γειτονιά του, να εξυπηρετήσει τις βασικές τους ανάγκες, θα αναρωτηθούν οι “υπεύθυνοι”, τι τον εποδίζει, αφού οι ράμπες έγιναν κανονικά!
Και κόστισαν κι ένα σωρό λεφτά!
Αν αυτό δεν είναι η απόλυτα αντιπροσωπευτική εικόνα της Ελλάδας στο 2009, δεν ξέρω τι άλλο είναι.
Αρχειοθετήθηκε ως : Uncategorized
Δυστυχως αυτη ειναι η καταντια μας. Ξοδευουμε τοσα λεφτα για να φτιαχτουν αυτα τα πεζοδρομια και δεν ειναι πεζοδρομια. Απο την στιγμη που εγκριθηκε το κονδυλι πρεπει να φτιαχτει κατι που να μοιαζει με πεζοδρομιο για να δικαιολογησουμε τα λεφτα που εισπραξαμε αλλα και για να λεει ο καθε δημαρχος οτι εκανε πεζοδρομια.
Οσο αφορα τον συγκεκριμενο δρομο δεν φταιει κανεις αλλος απο τον δημο Χαλανδριου, δηλαδη τον δημαρχο, το δημοτικο συμβουλιο αλλα και τις τεχνικες υπηρεσιες. Ο δημαρχος και το δημοτικο συμβουλιο που δεχθηκαν σε νεα περιοχη να δημιουργηθει μια τετοια κεντρικη αρτηρια χωρις το απαραιτητος πλατος ουτε για τα αυτοκινητα(οι λωριδες ειναι πολυ στενες) ουτε για τους πεζους. Η τεχνικη υπηρεσια που ειτε συνεταξε την μελετη με τοσο στενο δρομο και με προβλεψη για φυτευση σε 1μ πεζοδρομιο ειτε ακομη και αν δεν το εκανε γιατι παρελαβε ενα εργο παρωδια.
Και επειδη το πρωτο που απαντανε ολοι ειναι οτι δεν γινοταν να γινει μεγαλυτερος ο δρομος τοτε ας εκαναν απαλλοτριωσεις και αν δεν γινοταν ας εφτιαχναν εναν δρομο μονο με μια λωριδα κυκλοφοριας και σωστα πεζοδρομια, και οχι δυο λειψες λωριδες που η μια οταν δεν ειναι κλειστη απο τα παρκαρισμενα, παιζεις συγκρουομενα με τον διπλα.
Αλλα μην κοιταμε μονο το Χαλανδρι ας κοιταξουμε και τα δικα μας χαλια, φτιαχνουμε πεζοδρομια του μισου μετρου για να λεμε οτι φτιαξαμε πεζοδρομια. Και αν ο δρομος ειναι 5μ ειναι κατανοητο να χει μισο μετρο πεζοδρομιο αλλα οχι και σε 8μ δρομο παλι μισο μετρο πεζοδρομιο. Ευτυχως ομως γινονται και σωστες κινησεις οπως η προσφατη προκυρηξη διαγωνισμου για την αναπλαση των περισσοτερων κεντρικων αρτηριων του Γερακα, χωρις να περιλαμβανεται δυστυχως η Κλεισθενους.
Για μένα το πρόβλημα ξεκινάει πολύ πιο πριν. Απο τη στιγμή που εντάσσεται μια περιοχή στο σχέδιο πόλης. Και αυτή η ένταξη ακολουθεί πολύ μετά απο τα αυθαίρετα που ήδη έχουν διαμορφώσει το αστικό τοπίο!
Μονίμως ανεπαρκής ο μηχανισμός, ακολουθεί ακόμα στο ίδιο μοτίβο.
Ακόμα όμως και μετά την “διαμόρφωση” δεν είδα να εξασφαλίζονται οι προδιαγραφές απαρέγκλιτα για τους πεζούς. Αν επιβληθεί νόμος για ελάχιστο πλάτος, ελεύθερο απο ξένα σώματα και αντικείμενα, το θέμα θα λυθεί ως δια μαγείας…
Ακριβως. Το ζητημα ειναι ο σχεδιασμος να προηγειται της εξελιξης. Μονο που στην περιπτωση των δικων μας περιοχων αυτο δεν ισχυσε ουτε στο ελαχιστο. Το θεμα ειναι τι κανεις σε μια περιοχη αυθαιρέτων. Και σε μια περιοχη αυθαιρέτων πρεπει να θετεις προτεραιοτητες. Επι του συγκεκριμενου ποια ειναι η προτεραιοτητα, ο πεζος ή δημιουργια μιας λεωφορου για να εξυπηρετει την περιοχή, γιατι δεν υπαρχει αλλη στο τοπικο οδικο δικτυο?Η απαντηση ειναι δυσκολη και ισως αδυνατη οταν ο κομπος εχει φτασει στο χτενι. Το αυτονοητο ειναι να δημιουργησεις πεζοδρομια,κοβωντας απο τον δρομο, αλλα αν κοψεις απο τον ηδη κουτσουρωμενο δρομο τοτε η ουρα των αυτοκινητων θα φθανει στην πλ.Κεννεντυ. το κλειδι ειναι στην ενταξη,τοτε επρεπε να τεθουν τα ενθεν και ενθεν αυθαιρετα σε καθεστως αναγκαστικης απαλλοτριωσης και να δημιουργηθει ενας σωστος αξονας αλλα ποιος δημαρχος θα επαιρνε τετοιο πολιτικο ρισκο?
Ακριβως. Το ζητημα ειναι ο σχεδιασμος να προηγειται της εξελιξης. Μονο που στην περιπτωση των δικων μας περιοχων αυτο δεν ισχυσε ουτε στο ελαχιστο. Το θεμα ειναι τι κανεις σε μια περιοχη αυθαιρέτων. Και σε μια περιοχη αυθαιρέτων πρεπει να θετεις προτεραιοτητες. Επι του συγκεκριμενου ποια ειναι η προτεραιοτητα, ο πεζος ή δημιουργια μιας λεωφορου για να εξυπηρετει την περιοχή, γιατι δεν υπαρχει αλλη στο τοπικο οδικο δικτυο?Η απαντηση ειναι δυσκολη και ισως αδυνατη οταν ο κομπος εχει φτασει στο χτενι. Το αυτονοητο ειναι να δημιουργησεις πεζοδρομια,κοβωντας απο τον δρομο, αλλα αν κοψεις απο τον ηδη κουτσουρωμενο δρομο τοτε η ουρα των αυτοκινητων θα φθανει στην πλ.Κεννεντυ. το κλειδι ειναι στην ενταξη,τοτε επρεπε να τεθουν τα ενθεν και ενθεν αυθαιρετα σε καθεστως αναγκαστικης απαλλοτριωσης και να δημιουργηθει ενας σωστος αξονας αλλα ποιος δημαρχος θα επαιρνε τετοιο πολιτικο ρισκο?